در کتاب دوم پطرس باب۲ آیات ۴-۸ اینگونه می خوانیم :
” و اگر – خداوند – بر دنیای قدیم نیز رحم نکرد، بلکه بر آن عالَمِ بی‌دینان توفان فرستاد و تنها نوح، آن واعظِ پارسایی را، با هفت تن دیگر محفوظ داشت؛
و اگر شهرهای سُدوم و غَمورَه را خاکستر نمود و به نابودی محکوم کرد و عبرتی ساخت از سرانجام بی‌دینی،
و لوطِ پارسا را که از فجور بی‌دینان به‌‌ستوه آمده بود، رهایی بخشید –
زیرا آن مردِ پارسا هر روزه در میان ایشان به‌‌سر می‌برد و روحِ پارسایش از دیدن و شنیدن کردار قبیحشان در عذاب بود ……. ”

این آیات کتاب مقدس در باره دو مرد پارسا از مردان خدا (۱) است که خداوند قومشان را – به خاطر گناهان بسیار – عذاب کرد اما ایشان را نجات داد و پر واضح است که یکی از علل نجاتشان پارسا بودن و گنه کار نبودن آنها بود
حال در کتاب مقدس کمی به عقب برمی گردیم و احوالات یکی از این دو مرد پارسا یعنی لوط را بررسی می کنیم
ماجرا را از زمانی آغاز می کنیم که خداوند اراده می کند قوم لوط را عذاب کند
کتاب پیدایش باب ۱۹ آیات ۱-۲ در این باره چنین می گوید:

” وقت عصر، آن دو فرشته وارد سدوم شدند، و لوط به دروازه سدوم نشسته بود. و چون لوط ایشان را بدید، به استقبال ایشان برخاسته، رو بر زمین نهاد
و گفت: «اینک اکنون ای آقایان من، به خانه بنده خود بیایید، و شب را بسر برید، و پایهای خود را بشویید و بامدادان برخاسته، راه خود را پیش گیرید.» گفتند: «نی، بلکه شب را درکوچه بسر بریم.”
و در ادامه آیات ۱۲-۱۳ می گوید :
” آن دو مرد به لوط گفتند: «آیا کسی دیگر دراینجا داری؟ دامادان و پسران و دختران خود و هرکه را در شهر داری، از این مکان بیرون آور،
زیرا که ما این مکان را هلاک خواهیم ساخت، چونکه فریاد شدید ایشان به حضور خداوند رسیده و خداوند ما را فرستاده است تا آن را هلاک کنیم.”

از این آیات و برخی آیات مشابه دیگر پیامبری وپارسایی لوط استفاده می شود به همین خاطرخداوند دو فرشته را به صورت دو مرد برای نجات او وخانواده اش نزد وی می فرستد

“و هنگام طلوع فجر، آن دو فرشته، لوط را شتابانیده، گفتند: «برخیز و زن خود را با این دو دختر که حاضرند بردار، مبادا درگناه شهر هلاک شوی.” (۲)

و این وعده خداوند است به انسانهای پارسا
پس خداوند می‌داند چگونه پارسایان را از آزمایشها برهاند و گنهکاران را برای مکافات روز داوری نگاه دارد” (۳)

تا اینجا همه چیز به درستی پیش می رود تا اینکه ….
…. تا اینکه لوط و دو دخترش نجات یافته و به غاری پناه می برند …… و درست بعد از آن است که ورق بر می گردد و لوط پارسا………!!!
بهتر است خودتان بخوانید

” و لوط از صوغر برآمد و با دو دختر خود در کوه ساکن شد زیرا ترسید که در صوغر بماند. پس با دو دختر خود در مُغاره سکنی گرفت.
و دختر بزرگ به کوچک گفت: «پدر ما پیر شده و مردی بر روی زمین نیست که برحسب عادت کل جهان، به ما در آید.
بیا تا پدر خود را شراب بنوشانیم، و با او هم بستر شویم، تا نسلی از پدر خود نگاه داریم.»
پس در همان شب، پدر خود را شراب نوشانیدند، و دختر بزرگ آمده با پدر خویش همخواب شد، و او از خوابیدن و برخاستن وی آگاه نشد.
و واقع شد که روز دیگر، بزرگ به کوچک گفت: «اینک دوش با پدرم همخواب شدم، امشب نیز او را شراب بنوشانیم، و تو بیا و با وی همخواب شو، تا نسلی از پدر خود نگاه داریم.»
آن شب نیز پدر خود را شراب نوشانیدند، و دختر کوچک همخواب وی شد، و او از خوابیدن و برخاستن وی آگاه نشد.
پس هردو دختر لوط از پدر خود حامله شدند. ” (۴)

بنا به اعتقاد مسیحیان اگر ما نیز بنا را بر این بگذاریم که خوردن شراب اشکالی نداشته باشد(؟) اما بد مستی کردن پیامبرخدا تا این اندازه که نفهمد با دختران خود چه می کند چه توجیهی میتواند داشته باشد!!!
و جای بسی شگفتی دارد که لوط بعد از حامله شدن دختران بی شوهرش از آنان نمی پرسد که چگونه حامله شدند و پدر این بچه ها کیست !!!
در پایان همین باب میخوانیم که نتیجه این عمل دختران لوط دو پسر شدند به نامهای مواب و بن عَمی که از آنان دو طایفه موابیان و بنی عمون به وجود آمدند …..

“و آن بزرگ، پسری زاییده، او را مواب نام نهاد، و او تا امروز پدر موابیان است.
و کوچک نیز پسری بزاد، و او را بن‌عَمّی نام نهاد. وی تا بحال پدر بنی‌عمون است.” (۵)

ودر کتاب مقدس در باره عاقبت این دو قوم می خوانیم
” در آن روز، کتاب موسی را به سمع قوم خواندند و در آن نوشته ای یافت شد که عَمُّونیان و مُؤآبیان تا به ابد به جماعت خدا داخل نشوند.” (۶)
و در کتاب مقدس اصلی است که میگوید :
زنازاده گان در جماعت خدا داخل نشوند (۷)
نمی دانم چه بگویم و بچه های دختران پیامبری را که مسیحیان معرفی میکنند چه بنامم ؟
فرزندان لوط ؟!!! نوه های لوط ؟!!! ……. لوط؟!!! شما نسبتشان را با این پیامبری که کتاب مقدس معرفی میکند مشخص کنید
اما سوال اینجاست ؛
کسی که – بنا به اعتقاد مسیحیان – آنقدر شراب می خورد که ازشدت مستی نمی داند چه می کند ؛ چگونه هدایت و رهبری امتی را بر عهده می گیرد ؟
کسی که از کنترل نمودن خود نیزعاجز است چگونه از عهده انجام وظایف سنگین پیامبری بر می آید ؟
و پیامبری که خود مرتکب چنین اعمالی شود از امت تحت رهبریش چه انتظاری میرود ؟
و پیامبری که خود از دستورات الهی اطاعت نمی کند چگونه دیگران را به اطاعت از خدا دعوت می نماید ؟
رطب خورده منع رطب کی کند ؟
کسی چنین کند و بعد مدعی نبوت گردد؟!!! چه کسی پیامبریش را قبول می کند ؟
احتمالا اشخاصی مثل خودش !
اگر از کسی نام پیامبرش را بپرسند و او لوط را معرفی کند ؛ چه عکس العملی در مقابل این حرف او نشان خواهند داد؟؟!!
میگویند: لوط؟! …. همان که با دخترانش چنین و چنان کرد ؟
عرق شرم بر چهره انسان می نشیند از چنین نسبتهای ناروایی که به پیامبران خدا می دهند
هر چند ؛ حال و روز دیگر پیامبرانِ خدا درکتاب مقدس نیز بهتر از این نیست
همان نوح پارسایی که در ابتدای مقاله خواندیم روزی در خیمه خود آنقدر شراب می خورد که حال خود را نمی فهمد و لخت و عریان وسط خیمه می خوابد و پسرش از دیدن وضعیتش شرم کرده ، پدر را می پوشاند!!! (۸)
یا داوود که از زن یکی از سربازانش (اوریای حِتّی)خوشش می آید و با او …. سپس برای حفظ آبرو ، شوهرِ زن را به جنگ می فرستد تا کشته شود و بعد با زنش ازدواج میکند (۹)
یا ابراهیم که زن خود را به فرعون می سپارد و فرعون…… (۱۰)
و هارون که برای مردمان بت پرست گوساله می سازد (۱۱)
و سلیمان که بت میپرستد و از این نیز فراتر رفته بتکده می سازد (۱۲) (۱۳)
و … و … و …
کتاب مقدس یکی از صفات پیامبران دروغین را زناکار بودن میداند (۱۴)
آیا لوط از انبیای دروغین بود ؟
و یا از لعنت شدگان ؟!
” لعنت‌ خدا بر کسی‌ که‌ قوانین‌ و دستورات‌ خدا را اطاعت‌ نکند.” (۱۵)
آیا لوط با گناهانی که انجام داد قوانین و دستورات الهی را زیر پا نگذاشت؟
آیا خداوند ملعونین را به پیامبری برمی گزیند؟
آیا یکی از ده فرمان موسی و نیز یکی از مهمترین دستورات خداوند که آنرا به تمامی فرستادگانش ابلاغ کرد این نبود که” زنا مکن” ؟
آیا یکی از مهمترین موعظه های عیسی مسیح در بالای کوه این نبود که : زنا نکنید و تابع شهوات نباشید؟(۱۶)
حال نظر عیسی مسیح درباره پیامبری که – مسیحیان میگویند- با دختران خود زنا کرده است چیست ؟
آیا این آیه کتاب مقدس نیست که میگوید:
“کسی که با زنی زنا کند، ناقص العقل است.” (۱۷)
آیا لوط ناقص العقل بود؟
وای بر آنانی که این چنین نسبتهایی را به پیامبران خدا می دهند و خود را از کمترین آن مبرا می دانند؟
آیا این کلام خداست که چنین نسبتهایی را به پیامبرانش می دهد یا کلام نویسندگان آن ؟
براستی نویسندگان کتاب مقدس چه کسانی هستند که به خود اجازه می دهند فرستادگان الهی را این چنین مورد هجوم انواع تهمتها قرار داده و تا جایی پیش بروند که حتی به خدای خود (عیسی مسیح ) رحم نکرده و نسل او با چند واسطه به زنا کاران و زنا زادگان برسانند
“حرام زاده اى داخل جماعت خداوند نشود، حتى تا پشت دهم احدى از او داخل جماعت خداوند نشود.” (۱۸) (۱۹)

براستی چگونه است که خداوند پاکان و صالحان را می گذارد و ملعونین و زانیان و ناقص العقلها را به پیامبری بر می گزیند ؟
چند سوال ساده از شما دارم
اگر از شما بخواهند که میان چند نفر گناه کار یکی را به پیامبری انتخاب کرده و هدایت و رهبری جامعه را به او بسپارید چه کسی را انتخاب می کنید؟
مطمئنا کسی که گناه کمتری دارد یا کسی که گناهان سبکتری انجام داده
آیا هیچوقت یک قاتل یا کسیکه با محارم خود زنا کرده یا کسیکه تمام عمرش را به سرپیچی از دستورات الهی گذرانده را به این سمت انتخاب می کنید ؟
حالا اگر از شما بخواهند از میان چند نفر که برخی از آنان گنه کار و برخی دیگر بی گناه هستند یکی را انتخاب کنید چه می کنید‌؟
یقینا یک فرد بی گناه را انتخاب می کنید
و اگر از شما بخواهند از میان چند نفری که هیچ کدام گناهی ندارند اما یکی از آنها ایمانش از بقیه بیشتراست یکی را انتخاب کنید چه می کنید؟
به یقین می توان گفت شخصی که ایمان بیشتری دارد را انتخاب می کنید
حالا اگر ما با همین عقلی که داریم بتوانیم چنین تشخیصهایی بدهیم و چنین انتخابهای درستی کنیم چگونه خداوند برای هدایت و رهبری مردم افراد گناه کار و آنهم نه گناه کاران عادی که قاتلین ، زانیان ، بت سازان و شراب خوران را انتخاب می کند؟!! ( ۲۰) با این اوصاف ما برای احراز سمت الوهیت از خدا شایسته تریم!!!!
و چند سوال ساده دیگر
اگراز شما بخواهند خصوصیات یک پیامبرالهی را ذکر کنید چه می گویید ؟
آیا در میان این خصوصیات گنه کار بودن نیز به چشم می خورد ؟
یکی از افتخارات مسیحیان این است که پیروی از کسی می کنند که در تمام طول حیات خود پاک و معصوم بود و حتی یک گناه هم نکرد (۲۱)
اگر واقعا پاک و معصوم بودن یک افتخار است چگونه – به گفته مسیحیان- هیچ پیامبری بیگناه نیست؟
پس فرق آنان با مردم عادی چیست ؟
مردم گناه می کنند ؛ پیامبران هم گناه می کنند پس آنها چه برتری نسبت به دیگران داشتند که خداوند هدایت و رهبری مردم رابه ایشان واگذار کرده؟
از مسیحیان می پرسم اگر واقعا گنه کار بودن یا نبودن مهم نیست چرا شما به بیگناه بودن مسیح افتخار می کنید؟
اگر واقعا گنه کار بودن یا نبودن مهم نیست چرا خداوند من و شما را به پیامبری انتخاب نکرد ؟
گمان نکنم خدا برای انتخاب پیامبرانش انتخابات برگزار می کرده؛ با این وصف رای مردم هم در این امر دخیل نبوده ؛ و او خود مستقیما این کار را انجام میداده و با کسی هم مشورت نمی کرده پس چه معیاری برای انتخاب کردن و انتخاب شدن در نظر گرفته می شده؟
اینها و دهها سوال دیگر سوالاتی هستند که پاسخشان را به عقلهای سلیم و دلهای پاک می سپارم و از خداوند بلند مرتبه میخواهم که هدایت ما را به دست پیامبرانی بسپارد که انسان لااقل از شنیدن نام آنها و کارهایی که انجام داده اند شرم نکند

و در آخرخداوند را بر کلمات و جملاتی که نوشته ام گواه می گیرم که قصدم روشنگری محض بوده و خدای ناکرده قصد جسارت به پیامبران الهی را نداشته ام که خداوند در روز داوری میان من و آنچه که در این سطور نوشته ام داوری خواهد کرد
من این چند سطر را به زبانی ساده و بی پیرایه نوشتم تا حجتی باشد از برای آنانی که طالب حقیقتند نه آنانی که از آن روی گردانده اند؛که با روی گرداندن از حقیقت ، چیزی عوض نخواهد شد
کسی که به خورشید پشت میکند ، خود از نورآن بی بهره می گردد ……. و گرنه از نور خورشید چیزی کم نخواهد شد

پاورقی

هر چند در رومیان ۳ :۱۰ می خوانیم ” چنانکه نوشته شده است: هیچ‌کس پارسا نیست، حتی یک نفر” اما در این فقره از کتاب مقدس نه تنها لوط که نوح را به عنوان مردانی پارسا معرفی میکند !
پیدایش باب ۱۹ آیه ۱۵
دوم پطرس باب ۲ آیه ۹
پیدایش باب ۱۹آیات ۳۰ -۳۶
پیدایش باب ۱۹آیات ۳۷ -۳۸
نحمیا باب ۱۳آیه ۱
تثنیه باب ۲۳ آیه ۲
پیدایش ۹ :۲۰ – ۲۴
دوم سموئیل ۱۱ : ۲ -۲۷
پیدایش ۱۲ : ۱۰ – ۱۹
خروج ۳۲ : ۲۱ ۲۴
اول پادشاهان ۱۱ : ۱ – ۹
هر چند برخی از مسیحیان داوود و سلیمان را پادشاه میدانند نه پیامبر(؟)
و در انبیای (دروغین) اورشلیم نیز چیز هولناکی دیدم. مرتکب زنا شده، به دروغ سلوک می نمایند(ارمیا ۱۴:۲۳)
تثنیه باب ۲۷ آیه ۲۶
(۱۶) شنیده‌اید که گفته شده، زنا مکن. امّا من به شما می‌گویم، هر‌که با شهوت به زنی بنگرد، همان‌دم در دل خود با او زنا کرده است. متی باب ۵ آیات ۲۷-۲۸
امثال باب ۶آیه ۳۲
(۱۸) تثنیه باب ۲۳ آیه ۲
(۱۹) کتاب مقدس سفرپیدایش باب ۳۸ آیا ت ۲۱-۳۰ آنجا که ماجرای یهودا و تامار را بیان می کند اینطور می گوید:
و یهودا، زنی مسمّی به تامار، برای نخست زاده خود عیر گرفت.
۷ و نخست زاده یهودا، عیر، در نظر خداوند شریر بود، و خداوند او را بمیراند.
۸ پس یهودا به اونان گفت: «به زن برادرت درآی، و حق برادر شوهری را بجا آورده، نسلی برای برادر خود پیدا کن.»
۹ لکن چونکه اونان دانست که آن نسل از آن او نخواهد بود، هنگامی که به زن برادر خود درآمد، بر زمین انزال کرد، تا نسلی برای برادر خود ندهد.
۱۰ و این کار او در نظر خداوند ناپسند آمد، پس او را نیز بمیراند.
۱۱ و یهودا به عروس خود، تامار گفت: «در خانه پدرت بیوه بنشین تا پسرم شیله بزرگ شود.» زیرا گفت: «مبادا او نیز مثل برادرانش بمیرد.» پس تامار رفته، در خانه پدر خود ماند.
۱۲ و چون روزها سپری شد، دختر شوعه زن یهودا مرد. و یهودا بعد از تعزیت او با دوست خود حیره عدلاّمی، نزد پشم چینان گله خود، به تمنه آمد.
۱۳ و به تامار خبر داده، گفتند: «اینک پدر شوهرت برای چیدن پشم گله خویش، به تمنه می‌آید.»
۱۴ پس رخت بیوگی را از خویشتن بیرون کرده، بًرقِعی به رو کشیده، خود را در چادری پوشید، و به دروازه عینایم که در راه تمنه است، بنشست. زیرا که دید شیله بزرگ شده است، و او را به وی به زنی ندادند.
۱۵ چون یهودا او را بدید، وی را فاحشه پنداشت، زیرا که روی خود را پوشیده بود.
۱۶ پس از راه به سوی او میل کرده، گفت: «بیا تا به تو درآیم.» زیرا ندانست که عروس اوست. گفت: «مرا چه می دهی تا به من درآیی.»
۱۷ گفت: «بزغاله‌ای از گله می‌فرستم.» گفت:«”آیا گرو می‌دهی تا بفرستی.»
۱۸ گفت: «تو را چه گرو دهم.» گفت: «مهر و زُنّار خود را و عصایی که در دست داری.» پس به وی داد، و بدو درآمد، و او از وی آبستن شد.
۱۹ و برخاسته، برفت. و بُرقِع را از خود برداشته، رخت بیوگی پوشید.
۲۰ و یهودا بزغاله را به دست دوست عدلاّمی خود فرستاد، تا گرو را از دست آن زن بگیرد، اما او را نیافت.
۲۱ و از مردمان آن مکان پرسیده، گفت: «آن فاحشه‌ای که سر راه عینایم نشسته بود، کجاست؟» گفتند: «فاحشه‌ای در اینجا نبود.»
۲۲ پس نزد یهودا برگشته، گفت: «او را نیافتم، و مردمان آن مکان نیز می‌گویند که فاحشه‌ای در اینجا نبود.»
۲۳ یهودا گفت: «بگذار برای خود نگاه دارد، مبادا رسوا شویم. اینک بزغاله را فرستادم و تو او را نیافتی.»
۲۴ و بعد از سه ماه یهودا را خبر داده، گفتند: «عروس تو تامار، زنا کرده است و اینک از زنا نیز آبستن شده.» پس یهودا گفت: «وی را بیرون آرید تا سوخته شود!»
۲۵ چون او را بیرون می‌آوردند نزد پدر شوهر خود فرستاده، گفت: «از مالک این چیزها آبستن شده‌ام»، و گفت: «تشخیص کن که این مهر و زُنّار و عصا از آن کیست.»
۲۶ و یهودا آنها را شناخت، و گفت: «او از من بیگناه ‌تر است، زیرا که او را به پسر خود شیله ندادم.» و بعد او را دیگر نشناخت.
۲۷ و چون وقت وضع حملش رسید، اینک توامان در رحمش بودند.
۲۸ و چون می‌زایید، یکی دست خود را بیرون آورد که در حال قابله ریسمانی قرمز گرفته، بر دستش بست وگفت: «این اول بیرون آمد.»
۲۹ و دست خود را بازکشید. و اینک برادرش بیرون آمد و قابله گفت: «چگونه شکافتی، این شکاف بر تو باد.» پس او را فارص نام نهاد.
۳۰ بعد از آن برادرش که ریسمان قرمز را بر دست داشت بیرون آمد، و او را زارح نامید. (۱۹)
در این داستان سه اسم را به خاطر بسپارید؛ تامار، فارص و زارح
حال برای یافتن این سه اسم سری به ” نسب نامه عیسی مسیح ” می زنیم
کتاب نسب نامه عیسی مسیح بن داود بن ابراهیم:
۲ ابراهیم اسحاق را آورد و اسحاق یعقوب را آورد و یعقوب یهودا و برادران او را آورد.
۳ و یهودا، فارَص و زارَح را از تامار آورد و فارَص، حَصْرون را آورد و حَصْرون، اَرام را آورد.
۴ و اَرام، عَمِّیناداب را آورد و عَمِّیناداب، نَحشون را آورد و نَحشون، شَلْمون را آورد.
…..
۱۵ و ایلَیهُود، ایلعازَر را آورد و ایلعازَر، مَتّان را آورد و مَتّان، یعقوب را آورد.
۱۶ و یعقوب، یوسف شوهر مریم را آورد که عیسی مُسّمى به مسیح از او متولد شد. متی باب ۱ آیه ۱
(۲۰) جالب اینکه کتاب مقدس سرانجام قاتلان ، زانیان و بی ایمانان را آتش جهنم می داند مکاشفه ۲۱: ۸
(۲۱) مسلمانان نیز براین عقیده اند که عیسی مسیح در تمام طول حیات خود حتی یک گناه هم نکرد

ملاحظه میکنید که جمله ” ای زن مرا با تو چکار است” به ” بانو مرا با این امر( شراب سازی ) چکار است ” تغییر کرده تا دیگر جای ایراد و اشکالی به خاطر برخورد اهانت آمیز عیسی علیه السلام به مادرش نباشد
ما به عنوان یک خواننده کدام یک از اینها را کتاب مقدس واقعی بدانیم و کدام یک ازاین دو ترجمه ( قدیم و هزاره نو ) را کلام خدا ؛ آیا اصولا مسیحیان حق دارند در کلام خدا دست ببرند و آنرا بنا به مصالح و مفاسدی که تشخیص میدهند تغییر دهند آیا این تغییرات با ادعای تحریف نشدن کتاب مقدس در طول تاریخ سازگار است

آیا این رسم امانتداری است

…….. واین خیانتی آشکار است

tabatabay@gmail.com

در مورد تذکر به جای شما متشکرم. لینک مزبور اصلاح شد .

با سلام چند سوال:
دین شما مسیحی است یا مسلمان اگر هست چرا از اسلام هم حمایت میکنید .

دوست عزیزم . من مسلمان و شیعه هستم .

اگر بر خلاف هم نیست و همه را در یک راستا میدانید چرا اسلام نمی آورید که کامل تر است زیرا در خود قرآن به این موضوع اشاره شده که همه باید مسالمان باشند وگرنه کافرند و در آتش
قبر حضرت ابراهیم و حضرت مسیح کجاست؟

دوست عزیزم
ما مسلمانان معتقدیم که حضرت مسیح علیه السلام مصلوب نشده باشد تا قبری داشته باشد.
وَقَوْلِهِمْ إِنَّا قَتَلْنَا الْمَسِیحَ عِیسَى ابْنَ مَرْیَمَ رَسُولَ اللّهِ وَمَا قَتَلُوهُ وَمَا صَلَبُوهُ وَلَـکِن شُبِّهَ لَهُمْ وَإِنَّ الَّذِینَ اخْتَلَفُواْ فِیهِ لَفِی شَکٍّ مِّنْهُ مَا لَهُم بِهِ مِنْ عِلْمٍ إِلاَّ اتِّبَاعَ الظَّنِّ وَمَا قَتَلُوهُ یَقِیناً [نساء : ۱۵۷]
بَل رَّفَعَهُ اللّهُ إِلَیْهِ وَکَانَ اللّهُ عَزِیزاً حَکِیماً [نساء : ۱۵۸]

در کتبی که نرم افزار آن را معرفی کردید کتاب تورات .. آیا تحریف شده است؟؟

بله. نه فقط به عقیده مسلمانان بلکه به اذعان دانشمندان مسیحی و حتی اعتراف دانشمندان یهودی مثل اسپینوزا.

و اگر تحریف شده است کدام قسمت هایش و چه موضوعی است؟

موارد این تحریف به سادگی قابل جستجو و تحقیق است. به عنوان مثال شما می توانید کلید واژه ” اشکالات اسپینوزا بر تورات” را جستجو کنید و نتایجی که به دست می آید را مطالعه کرده و داوری نمایید. به عنوان مثال این مقاله را به شما دوست خوبم معرفی می کنم : مصنف واقعی اسفار پنجگانه . یکی از این موارد که قبلا هم ذکر کرده ایم را می توانید در مقاله ” ناصره شهری که هرگز نبوده است” بخوانید.

اگر تحریف شده همان موضوعاتی هستند که با قرآن در تاقض است شبیه اینکه حضرت ابراهیم در قرآن گفته شده اسماعیل را برده در تورات گفته شده اسحاق

خیر. دوست عزیز. این تحریف ها اختصاص به موارد متناقض با قرآن ندارد. بلکه شامل موارد متناقض با علم هم می شود. به عنوان مثال به مقاله
نظریه زمین مرکزی کتاب مقدس مراجعه کنید که نظریه کتاب مقدس کاملا در مخالفت با علم قرار دارد. همچنین می توانید درباره سابقه تاریخی شهر دان در کتاب مقدس پژوهش کنید .

این آیات به چه اشاره دارد؟
##
۲۴ و یعقوب تنها ماند و مردی با وی تا طلوع فجر کشتی می‌گرفت.
۲۵ و چون او دید که بر وی غلبه نمی یابد، کف ران یعقوب را لمس کرد، وکف ران یعقوب در کشتی گرفتن با او فشرده شد.
۲۶ پس گفت: «مرا رها کن زیرا که فجرمی شکافد.» گفت: «تا مرا برکت ندهی تو را رهانکنم.»
۲۷ به وی گفت: «نام تو چیست؟» گفت: «یعقوب.»
۲۸ گفت: «از این پس نام تو یعقوب خوانده نشود بلکه اسرائیل، زیرا که با خدا و باانسان مجاهده کردی و نصرت یافتی.»
۲۹ ویعقوب از او سوال کرده، گفت: «مرا از نام خودآگاه ساز.» گفت: «چرا اسم مرا می‌پرسی؟» و او رادر آنجا برکت داد.
##
منظور از آن مرد کیست؟؟ خداست؟ از جانب خداست )پس چرا اشاره ای به این موضوع نشده ) و حتی گفته نشده پیغامی از جانب خدا آورده شده است. بلکه در همان لحظه تصمیم میگرد او اسرائیل شود یعنی بعد دعوا.. لطفا بیشتر توضیح دهید

چشم. سعی می کنم در زمینه کشتی یعقوب ع با خدا مقاله مفصل و جداگانه ای را در سایت قرار دهم .