یکی از این نوشته‌ها که در محافل علمی مسیحی مورد توجه بسیار است ، کتاب تعالیم دوازده رسول می‌باشد که آن را به حدود سال ۸۰ تا ۱۶۰ میلادی نسبت می دهند. ترجمه کاملی از این کتاب در پیوست کتاب (The Jesus Problem – Robertson, J M) تالیف ج.م.رابرتسون آمده است. در این کتاب دستور العملی برای عشای ربانی آمده است که با آن‌چه در سایر اناجیل به عنوان عشای ربانی آمده است ، بسیار تفاوت دارد:

باری ، برای عشای ربانی چنین شکرگزاری کنید:
نخست در باب پیاله: تو را شکر می‌کنیم ای پدر ، برای تاک مقدس بنده‌ات داوود که او را از طریق بنده‌ات عیسی به ما شناساندی؛ جلال از آن تو باد برای همیشه . درباره نان شکسته : تو را شکر می‌کنیم ای پدر ، برای حیات و دانشی که از طریق عیسی بنده‌ات به ما شناساندی ؛ جلال از آن تو باد برای همیشه . درست همان طور که این نان شکسته بر تپه‌ها پراکنده بود و پس از گردآوری یکی شد، بگذار کلیسای تو از هر سوی زمین به سوی ملکوت تو گرد آید ؛ زیرا جلال و قوت از آن تو است ، از طریق عیسی مسیحی ، برای همیشه.

تصویری از اجرای آیین عشای ربانی

دعایی که نقل کردیم ، همان موعظه معروف مسیح بر فراز کوه است  ، که در آن یک نکته بسیار مهم و قابل تأمل وجود دارد و آن این که
عیسی ، بنده خداست نه خود خدا .
همچنین اگر دقت کنید می‌بینید که در متن مزبور ،‌ کتاب تعالیم ، دستور العمل فوق برای عشای ربانی را از نوعی انجیل گرفته است که با هیچ یک از اناجیل کنونی (حضور واقعی گوشت و خون عیسی در عناصر عشای ربانی) مطابقت ندارد.

به نظر شما آیا مستندات اناجیل و نوشته‌های غیر رسمی کلیسای کاتولیک ،‌ با سابقه‌ای قدیمی‌تر از انجیل یوحنا (تنها انجیل لاهوتی)، نمی‌تواند آموزه‌های منحصر و خاص این انجیل را که نویسنده‌اش نیز ناشناخته است ، مورد تردید جدی قرار دهد؟

مشاهده کلیپ مراسم عشای ربانی که در آن کشیش مجری آیین ،‌ مرتکب رفتار زشتی می‌شود

مطالب مشابه

• مطلب مشابهي براي اين پست در سايت وجود ندارد