عاشق مسيحم، ولي چرا مسيحي نيستم؟

من اهل اروپای شرقی هستم: لیتوانی. جایی که مسیحیت در حال چیره شدن است. جایی که کودکان در اولین روز زندگیشان مسیحی می‌شوند. من هرگز منکر خداوند نبوده‌ام و خودم را یک مسیحی خوب و قابل نمی‌دانم. زمانی که هر یکشنبه به کلیسا می‌رفتم فقط برای عبادت کردن نبود، بلکه برای کمک به کشیشان و شرکت در گروه کر کلیسا نیز بود. من خداوند را در قلبم داشتم حتی زمانی که از والدینم می‌پرسیدم که چرا بدون این‌که از من بپرسند که آیا دوست دارم مسیحی شوم یا نه، من را مسیحی کردند؟

در تمام زندگی‌ام نتوانستم یک مسیحی خوب و شایسته‌ای باشم و مفهوم این مذهب را نتوانستم بفهمم. درباره مسیحیت ،جستجو و تحقیق می‌ کردم و کتاب‌های بسیاری را در مورد مسیحیت مطالعه می‌کردم و از کشیشان زیادی کمک می‌گرفتم. اما من هنوز هم می‌توانم بگویم که احساس می‌کنم و باور دارم که کسی بالای سر من است (وجود خداوند را احساس می‌کنم) با این که من خودم را یک مسیحی نمی‌دانم. زندگی بدون راهنمایی و هدایت خداوند بسیار دشوار و ترسناک و کور کورانه است. هر جایی که من می‌رفتم و در همه زمان، خدا را جستجو می‌کردم و احساس می‌کردم که خداوند خیلی به من نزدیک است. کمک خدا را در همه حال احساس می‌کردم. من دیدم که خداوند چگونه مراقب من است و به من اجازه می‌دهد که راه زندگی‌ام را که او برایم انتخاب کرده، پیدا کنم. من تلاش می‌کنم تا نشانه هایی که از جانب خداوند برایم فرستاده می‌شود، را درک کنم.
من فرزند دوم خانواده هستم، اما درد زایمان مادرم خیلی سخت‌تر از بچه اولش بود. من خیلی بچه خوش‌شانسی بودم که جان سالم به در بردم. اعتقاد دارم که خداوند زندگی‌ام را نجات داد. بعد از دو تصادف واقعا خطرناک، مردم می‌گفتند که هیچ کس نمی‌تواند از این وقایع جان سالم به در ببرد و من به عنوان یک انسان بی‌اهمیت در جهان، قدردان زندگی‌ام شدم. احساس کردم که زندگی بشر چقدر شکننده و ضعیف است و فقط خداوند می‌داند که من چه مدت زندگی خواهم کرد. خداوند به من اجازه داد که هر دقیقه از زندگی‌ام را به او اعتماد کنم و از زندگی‌ام حتی در زمان بیماری لذت ببرم. من می‌دانم که خداوند هر چیزی را  که به ما می‌دهد با این امید است که قدردان آن خواهیم بود و خداوند آن را فقط برای ما انجام می‌دهد.
درست در زمان امتحانات پایان ترمم با ماشین تصادف کردم و باید به مدت بیشتر از شش هفته  استراحت می‌کردم. من فقط توانستم که سر و بازوهایم را حرکت دهم، اما به کمک و لطف خداوند توانستم مدرسه‌ام را به پایان  برسانم و وارد دانشگاه شوم، حتی بدین گونه. دکترم نمی‌توانست  باورکند. این نمی‌تواند یک شانس یا خوش اقبالی باشد. بدون شک معجزه خداوند است. مردم عادی وقتی مریض می‌شوند و درد دارند فقط فریاد می‌کشند  یا قرص آرام بخش استفاده می‌کنند. بعد از آن من با ایمان‌تر شدم ولی هنوز هم کسی من را از کلیسا دور نگه می‌داشت. من حالا می‌توانم بفهمم آنچه درست بود، این بود که کلیسا راه رسیدن به خدا نیست.
درک درست خداوند، خوشحالی واقعی و آرامش روحی‌ام که من مدت ها آنها را جستجو می‌کردم را با ازدواج پیدا کردم. این که چطور من و همسرم با یکدیگر آشنا شدیم و چگونه به یکدیگر علاقه مند شدیم ، هم معجزه خداوند بود. در اوایل ارتباطمان هرگز درباره مذهب صحبت نکردیم و مشکلی با آن نداشتیم.
یک روز که احساس خوشحالی بسیاری داشتم، همسرم گفت، دوست دارد بهترین چیزی که در زندگی‌اش دارد را به من بدهد: ایمان. من واقعا علاقه‌مند شدم حرف‌هایش را بشنوم ، از کتاب مقدس ، از قران و از معجزات نوشته شده در آن. چیزی که مفهوم و معنی هر حرکت بدنش در نماز بود. آن فقط یک گفتگو در مورد آن موضوع بود، اما همان باعث شد تا من همه کتاب‌هایی که در مورد اسلام می‌توانستم به دست بیاورم، را مطالعه کنم. با هر کتاب، با هر صفحه، من می‌توانستم چیزی که در زندگی‌ام گم کرده بودم، در جستجوی آن بودم و از کشیشان می‌پرسیدم، را درک کنم. گویی خداوند با این کتاب‌ها با من حرف می‌زد. من پاسخ سوالات متعددم را پیدا کردم. آرامشی روحی پیدا کردم ، در حالی که همه در جستجوی این آرامشند.
من همین چند ماه قبل مسلمان شدم. خداوند مرا خیلی دوست دارد که اجازه تولد دوباره‌ام در سن ۲۱ سالگی را داده است. یعنی در سن و زمانی که برای قدرانی و سپاس از نعمت‌هایش به اندازه کافی
آگاه هستم. اکنون من یک مسلمانم. هیچ کس باور نخواهد کرد که مسلمان بودن، یک موضوع متمایز و مفهومی متفاوت از آن چیزی است که می‌پندارند.
خداوند نگاه من به اطراف را تغییر داد. او باعث شد تا به گونه دیگری به خورشید بنگرم. نگاهی متفاوت در مقایسه با زمانی که مسیحی بودم و به دیدن خورشید عادت کرده بودم. این خورشید مفهوم متفاوتی دارد. اکنون من می‌دانم، نور خورشید که از طرف خداوند برای ما فرستاده می‌شود، نشان‌دهنده علاقه خدا به ماست و به دلیل همین علاقه است که سرما را احساس نمی‌کنیم. ما می‌توانیم دنیا را رنگارنگ ببینیم. خداوند برای نشان دادن شگفتی نور و روشنایی، شب را قرار داد. خداوند بعد از سرما و تاریکی شب، صبح زیبا و تازه را قرار داده است. خداوند این گونه با ما صحبت می‌کند. خدا برای دیدن هر یک از این شگفتی‌ها به ما چشم عطا کرده است.
من اکنون خیلی خوشحالم و از خداوند برای دیدن چنین جهانی سپاسگزارم. او این راه روشن را در زندگی‌ام به من نشان داد و من می‌توانم نعمت‌هایش را درک کنم. در هر کاری که انجام می‌دهم و یا هر جایی که می‌روم خدا به من خوش‌آمد می‌گوید. او در معجزاتی که برایم انجام می‌دهد، به من می‌فهماند که در راه درستی هستم و خدا با من است.
برای من جهان در یک روز تغییر نکرد ،حتی در ۲۱ سال هم تغییر نکرد. آنچه تغییر کرد، درک درست من از خداوند بود که باعث تغییر در زندگی‌ام شد.
من آرزو می‌کنم که جهان هم تغییر کند. در حال حاضر مردم عصبانی و خسته، در جستجوی آرامش، موفقیت و یک زندگی بهتر هستند. مردم از تنفر نسبت به یکدیگر و جنگ خسته شده‌اند. کشورها تلاش می‌کنند که در آرامش زندگی کنند، اما بدون جنگ نمی‌توانند. جهان در حال نابودی است و راه متوقف کردن آن، روی آوردن به اسلام است. اسلام را ه زندگی است. با وجود خداوند در دل‌هایمان، دیگر نگران آینده فرزندانمان نخواهیم بود و از زندگی‌مان لذت خواهیم برد.

Gerda

ترجمه توسط : www.pedar.net

مطالب مشابه

• جولای 12, 2009 -- مروه شربيني شهيد حجاب توسط مسيحي افراطي (33)
• می 23, 2009 -- چرا شيعه شدم؟ (سرگذشت شيعه شدن خانمي مسيحي) (18)
• آوریل 14, 2010 -- سرباز مسيحي ،‌ سرباز شيعه (0)
• آگوست 4, 2009 -- چگونه مسلمان و شيعه شوم؟ (6) (7)
• جولای 30, 2009 -- پروژه مسيحي سازي شيعيان عراق (1) (17)
• جولای 29, 2009 -- اگر افغانستان مسيحي نشد، آن را بسوزانيد (46)
• جولای 16, 2009 -- معرفي 550 منبع مختلف در مسيحيت شناسي (5)
• ژوئن 27, 2009 -- مايكل جكسون Michael Jackson سلطان موسيقي پاپ، مسلمان شد و درگذشت (41)
• ژوئن 24, 2009 -- ترميناتورهاي گفتگوي اسلام و مسيحيت (7)
• می 19, 2009 -- برخي از نومسلمانان مشهور غربي (5)