معرفی و دانلود کتاب «شبهات و ردود»
خرداد ۱۲, ۱۳۸۹ No Commentsنام کتاب: شبهات و ردود.
(الردّ على شبهات أحمد الکاتب حول إمامة أهلالبیت، علیهمالسلام، و وجود المهدى المنتظر، علیهالسلام)، الحلقات ۱ – ۴.
با کلیک بر روی اینجا میتوانید این کتاب را دانلود کنید.
نویسنده: سید سامی البدری
ناشر: مطبعه شریعت.
محل و تاریخ نشر: قم، چاپ سوم، ۱۴۲۱.
تعداد صفحات: ۵۵۲ صفحه
برای نمایش تصویر در اندازه بزرگ روی آن کلیک کنید..
- علامه سید سامی البدری و همراهان
- سخنرانی استاد سامی البدری در بشارت شناسی کتاب مقدس
پاسخ به شبهات و دفاع از اصول عقاید، بخش مهمی از علم کلام است؛ از جمله شبهاتی که در عصر حاضر بهشدت ترویج میشود، حمله به عقیده شیعه به امامت و ولایت و به تبع آن نظریه حکومت است. لبه تیزتر این حملات با توجه به حساسیت خاص اعتقاد شیعه به مهدویت، متوجه این موضوع شده است. از جمله کتابهایی که در این زمینه انتشار یافته کتاب «تطور الفکر السیاسی الشیعی من الشوری الی ولایة الفقیه» نوشته احمد الکاتب است. او علاوه بر نشر این کتاب از طریق نشریات و سایتهای اینترنتی به نشر شبهات خود در این موضوع پرداخته و فعالیت خود را گسترش داده است. برای پاسخ به این شبهات کتابهای متعددی انتشار یافته؛ که کتاب «شبهات و ردود»، نوشته السید سامی البدری، از جمله این کتابهاست.
محقق گرانقدر، استاد «سید سامىالبدرى» بنیانگذار و رئیس مؤسسه «مجمع الذخائر الاسلامیة» یکى دیگر از دهها نویسنده و اسلامشناسى است که پس از انتشار کتاب احمدالکاتب در اولین فرصت به پاسخگویى شبهات وى پرداخت. کتاب «شبهات و ردود» که در چاپهاى قبل در چهار مجلّد مجزّا از همدیگر با عناوین:
۱- العقیده الاثنى عشریة،
۲- النص على علىّ، علیهالسلام،
۳- امامة اهلالبیت، علیهمالسلام،
۴- ولادة و وجود الامام المهدى، علیهالسلام
عرضه شده بود، با ویرایشى جدید و اضافه شدن یک فصل مقدماتى با عنوان «الإمامة اهلالبیت، علیهمالسلام، و نظام الحکم» در سومین چاپ براى استفاده علاقهمندان و اسلام پژوهان ارائه گردید. این کتاب که به زبان عربى نگارش یافته و از کوشش و زحمات محققانه نویسنده خویش خبر مىدهد؛ تحسین علماى بزرگوارى نظیر علامه عسکرى، آیتالله سیدکاظم حائرى و آیتالله شیخ مجتبى عراقى و نویسندگانى چون استاد حیدرالحلى (از سوئد) استاد خضیرعباس (از کانادا) دکتر سعید سامرائى و استاد مهدى حمودى (از انگلستان) و استاد سید ثامر هاشم العمیرى، استاد حمبل و دکتر عباس ترجمان و… را برانگیخته است.
نویسنده در مقدمهای که برای همه چهار حلقه نگارش یافته است، این نکته را بیان میکند که بسیاری از نویسندگان و اندیشمندان تصور نادرستی از مفاهیم موجود در اندیشه متداول شیعی دارند؛ زیرا به عقیده آنان مفاهیمی همچون عصمت، نص، اهل بیت، اثنا عشریه، مهدی، غیبت، انتظار و… تنها با نظریه حکومت و اندیشه سیاسی مرتبط است؛ ولی واقعیت این است که به همان اندازه که در اندیشه اهل سنت نظریه حکومت با مفهوم نبوت و رسالت ارتباط دارد، این مفاهیم در اندیشه شیعی با نظریه حکومت مرتبط است؛ بنابراین تفاوت اساسی بین شیعه و سنی در ساختار حکومت و نظر سیاسی نیست بلکه شیعه به وجود دوازده وصی معصوم برای پیامبر معتقد است که منزلت و جایگاه آنان، همان منزلت پیامبر است و همان امتیاز پیامبر را در بیان احکام قرآن، شریعت و امور دینی دارند؛ جز آنکه وحی نبوی بر آنان نازل نمیشود و آنان مفسر و مبلغ دین پیامبر خاتم(ص) هستند؛ اما اهل سنت مخالف این تفکر میباشند.
حلقه اول درباره آغاز تفکر شیعی و اعتقاد به دوازده امام معصوم بحث میکند و به شبهات مطرح شده در مورد آغاز تفکر شیعی وعدد دوازده امام و مباحث مربوط به آنها پاسخ میدهد.
حلقه دوم به شبهاتی که احمد کاتب درباره وجود نصّ بر امامت امام علی(ع) وارد کرده است، پاسخ میدهد و درباره بیعت، شورا و مشروعیت حکومت در اسلام بحث میکند. جریان سقیفه، به خانه فاطمه زهرا (س) بیعت اکراهی علی (ع) با خلفا و بررسی مسأله حج تمتّع از صدر اسلام تا عهد خلفای عباسی و عبرتآموزی از آن. از موضوعات مورد بحث در حلقه دوم است.
در حلقه سوم مواردی از کتاب احمد کاتب مورد نقد قرار گرفته است. همچنین در این حلقه از حدیث غدیر، دلالت آن و احتجاج امام علی(ع) به این حدیث بحث شده است. از دیگر مباحث این حلقه موضع امام حسن(ع) درباره امامت و بررسی افسانة عبدالله بن سبا میباشد.
نویسنده در حلقه چهارم به شبهات مربوط به ولادت و وجود حضرت مهدی(عج) پرداخته است. شبهات و پاسخها در ضمن چند فصل ذکر شده؛ و در فصل هفتم نامههایی که بین احمد کاتب و مؤلّف کتاب شبهات و ردود مبادله شده، آمده است. دیگر فصول این حلقه حاوى موضوعاتى است نظیر موراد ذیل است:
۱- عقیده اکثریت شیعیان پس از وفات امام حسن عسکرى، علیهالسلام؛
۲- امامت پس از امام حسن و امام حسین، علیهماالسلام، در دو برادر جمع نخواهد شد؛
۳- روایات اهل بیت، علیهمالسلام، درباره تشخیص هویت و ویژگیهاى حضرت مهدى، علیهالسلام؛
۴- استدلال متکلمین شیعه در غیبت صغرى درباره وجود حضرت مهدى، علیهالسلام؛
۵- ضرورتى که ایمان به مهدى موعود را و اینکه او همان فرزند امام حسن عسکرى، علیهالسلام، است واجب مىکند؛
۶- علماى اهل سنت به ولادت حضرت مهدى، علیهالسلام، اذعان کردهاند؛
۷- اشکالات درباره ولادت حضرت مهدى،
۸- جواب سؤالات احمدالکاتب درباره امام زمان, علیه السلام؛
۹- گفتار علماى پیشین درباره روایات بیان کننده غیبت صغرى و غیبت کبراى حضرت مهدی, علیه السلام؛
این کتاب در حقیقت به بررسى سطر به سطر کتاب «تطور الفکر سیاسى الشیعى …» و با استدلالهاى محکم و بیانى قوى به جوابگویى عبارات آن مى پردازد.
نویسنده با اشاره به کتبى که با هدف شبهه پراکنى در زمینه مهدویت نوشته شده اند مى نویسد :
براى شبهه, علیرغم اینکه مى خواهند با آن برخى از عقاید را گرفته سلب کنند در حقیقت نقشى ایجابى و تثبیت کننده در تحریک اهل حق وجود دارد که آنها کل هم خود را براى بحث به کار گرفته و چنان سطح فکرها را بالا برند که حقیقت در حد ضرورت و نیاز جلا و وضوح و روشنى خویش را بیابد که البته این هدفى است که ضد آن مطلوب و مقصود شبهه پراکنان بوده است.
ایشان سپس به کتب شبهه افکنان و پاسخ علمای شیعه به آنان در قرن اخیر اشاره کرده و در انتهاى مقدمه مىگوید :
هر چند این شبهات و دیگر شبهات تکرار شبهات زیدیه و معتزله و اهل تسنن است و علماى ما هزاران صفحه و صدها کتب در رد و پاسخ آنها نوشتهاند, لیکن همانطور که در ابتدا گفته شد در این مجموعه سعى شده پاسخها مختصر و ساده در اختیار طالبان حق و حقیقت قرار گیرد تا مراجعه به کتابهاى مختصر یا مبسوط مستلزم صرف کردن وقت زیاد توسط ایشان نباشد.
قابل ذکر اینکه این کتاب توسط ناصر ربیعى ترجمه و توسط انتشارات انوار المهدى چاپ و منتشر شده است.
سایت علامه سامی البدری: http://www.albadri.info
خلاصه مباحث کتاب شبهات و ردود را در ادامه بخوانید:
اکنون جهت سهولت دسترسی به محتوای این کتاب ارزشمند ، فشرده ای از مطالب آن را در اختیار شما عزیزان قرار می دهیم :
شبهات وردود(الحلقة الاولی)
الرد علی الشبهات التی اثارها احمد الکاتب حول العقیده الاثنی عشریه
السید سامی البدری
۱۷۶ ص در قطع رقعی, مرکز التوزیع, مکتبه سعیدبن جبیر
الطبعه الثانیه ربیع الاول /۱۴۱۷
جلد اول مشتمل بر نه فصل است که نوعی دسته بندی اشکالات است و البته پاره ای از اشکال ها ناظر به یک دیگر است و پاسخ واحد می تواند حقایق را آشکار نماید. نویسنده پس از نقل چکیده اشکال احمد کاتب و پاسخ کوتاهی به آن وارد پاسخ تفصیلی آن می شود.
چکیده پرسش ها و پاسخ ها بدین شرح است:
۱ اثری از تعیین عدد ائمه(ع) به دوازده امام معصوم, در بین شیعیان قرن سوّم یافت نمی شود و نوبختی در (فرق الشیعه) و علی بن بابویه در (الامامه و التبصره من الحیره) به آن اشاره ای ننموده اند.
پاسخ:
چنین نسبتی صحیح نیست, علی ابن بابویه در مقدمه کتاب فوق بدان اشاره نموده و هم چنین ابراهیم بن نوبخت نیز که معاصر نوبختی بوده در کتابش (یاقوت الکلام) این مطلب را عنوان نموده است.
۲ مفاد پاره ای روایات بیان گر این است که ائمه(ع) جانشینان خود را تا نزدیکی وفات خود نمی شناختند پس معلوم می شود لیستی که حاکی از اسامی امامان از قبل تعیین شده از علی(ع) تا مهدی(عج) وجود نداشته است.
پاسخ:
روایات معارض مخالف این مطلب را اثبات می نماید.
۳ در نیمه قرن چهارم است که نظریه دوازده امام معصوم(ع) در اندیشه شیعه تثبیت می گردد و شیخ صدوق نیز در این مسئله اظهار تردید نموده است.
پاسخ:
کلام شیخ صدوق نه تنها مؤید ادعای مذکور نیست بلکه ناظر به فترت زمانی پس از ظهور امام مهدی(عج) است نه نیمه قرن چهارم.
۴ زراره فقیه بلند پایه شیعی در حالی از دنیا رفت که جانشین امام صادق(ع) را نمی شناخت پس معلوم می شود لیست امامان از قبل تعیین شده ای وجود نداشته است.
پاسخ:
پاسخ این اشکال را شیخ صدوق به خوبی بیان نموده که زراره در حالی از دنیا رفت که امام کاظم(ع) را می شناخت و فقط به خاطر شرایط دشوار سیاسی تقیه نمود.
۵ عدد امامان معصوم پس از غیبت امام مهدی(عج) در جامعه شیعی بر سر زبان ها افتاد و حتی برخی روایات عدد معصومین را سیزده تن نقل می کنند.
پاسخ:
محققان شیعه بر این باورند که جمله این روایات بر اثر خطای غیر عمدی نسّاخ بوده است و هیچ یک از علمای شیعه بر این اعتقاد نیستند که عدد ائمه(ع) سیزده تن است و راویان این احادیث نیز مورد اعتماد نمی باشند.
۶ در برخی روایات آمده است که امام هادی(ع) ابتدا فرزندش محمد را جانشین خود معرفی کرد و چون محمد در حیات پدر از دنیا رفت فرزند دیگرش حسن(ع) را معرفی نمود.
پاسخ:
این روایات چون با دسته ای دیگر از روایات که به جانشینی امام حسن(ع) تصریح می کند, معارض است, تأویل می گردد.
۷ کتاب سلیم بن قیس و اشکالات وارده بر برخی راویان آن.
پاسخ:
این کتاب فقط از طریق راویان مردود نقل نشده تا به کلی بی اعتبار باشد بلکه راویان مورد وثوق دیگری نیز آن را روایت نموده اند.
۸ ضعف روایاتی که مبین نظریه امامت اند.
پاسخ:
بحث سندی در چنین روایاتی خلاف مدعی را ثابت می کند.
۹ بعض متأخرین برای اثبات نظریه امامت اثنی عشری به تورات و انجیل استناد می کنند و شاید عبداللّه بن سبا (اگر وجود واقعی داشته باشد) با مقایسه بین (موسی(ع) یوشع) و (محمّد(ص) علی ع ) موجب شده تا شیعه را متهم نمایند که عقایدش مأخوذ از اسرائیلیات است.
پاسخ:
استدلال به تورات و انجیل از ابتکارات متأخرین نبوده است بلکه در طول تاریخ وجود داشته و اول شخصی که چنین مقایسه ای را مطرح ساخت رسول خدا(ص) بود که فرمود: (یا علی انت منی بمنزله هارون من موسی…).
محققان مباحث کلامی نیک می دانند که این اشکال ها در طول تاریخ مطرح بوده و عمدتاً از سوی زیدیه مطرح می شده است و کتاب های کلامی ما مشحون از چنین پرسش ها و پاسخ هایی است, اشکال های دوم, چهارم و ششم در حقیقت اشکال واحدی است که نویسنده به گونه ای که ملاحظه گردید مطرح نموده است.
شبهات وردود(الحلقة الثانیه)
السید سامی البدری
الطبعة الثانیه: ذی الحجة ۱۴۱۷
الناشر: المؤلف, قطعه: رقعی ۲۰۷ص
۱ مادامی که مسلمانان هستند وجود دولت و امام برای آنان ضروری است, پس چرا عدد امامان به دوازده تن محدود شده است؟
جواب:
امامت صرفاً منصبی حکومتی نیست بلکه امامان با قول و فعل و تقریر خود, حجت و گواه بر مردمند, در هر زمانی امام حاضر عهده دار این منصب است و در زمان غیبت منصب حکومت و زمام داری از آنِ فقهای عادل است.
۲ در آن چه مربوط به امامت از علی(ع) نقل شده به نظریه نص اشاره نشده است.
جواب:
حتی به نقلِ اهل سنت علی(ع) چندین بار به حدیث غدیر احتجاج فرموده است.
۳ آن چه در سقیفه گذشت صرفاً پیش نهاد و نامزدی بوده است و بیعتی که در مسجد به انجام رسید با تهدید و اکراه همراه نبوده است.
جواب:
روایات کتاب های حدیث و سیره بیان گر آن است که آن چه در سقیفه اتفاق افتاد بیعت بود نه صرف نامزدی و پیش نهاد.
۴ تعیین جانشین از سوی ابوبکر و منحصر نمودن اعضای شورا به شش نفر از سوی عمر, صرف پیش نهاد بوده است و امت می توانست آن را رد یا قبول نماید.
جواب:
شواهد تاریخی بیان گر آن است که شورای شش نفره صرفاً پیش نهاد نبوده است بلکه عمر از (ابو طلحه انصاری) خواسته است هر عضو شورا را که بر رأی اکثریت تمکین نکند به قتل برساند.
۵ علی(ع) با طوع و رغبت با خلفا بیعت نمود در حالی که شیعه این عمل را حمل بر تقیه می نماید.
جواب:
سید مرتضی(ره) می گوید: هر کس در اخبار و گزارش های تاریخی نیک نظر کند, بدون شک در می یابد که حضرت پس از دفاع از حق خود و محاجه با خلفا به علت شرایط خاص مجبور به بیعت گردید.
۶ اگر چنان چه نصی دال بر خلافت و وصایت علی(ع) وجود می داشت, شأن و منزلت صحابه والاتر از آن بود که به مخالفت با فرمان پیامبر برخیزند.
جواب:
صحابه معصوم نبودند و بارها عَلَم مخالفت با پیامبر را بر افراشتند که معروف ترین آن داستان (متعة الحج) است.
شبهات وردود(الحلقة الثالثه)
السید سامی البدری
الناشر: مؤلف, سنة الطبع: ۱۴۱۹
الطبعة الاولی, قطع رقعی, ۲۰۸ص
۱ سید مرتضی, عالم برجسته شیعی در قرن پنجم, روایتی را نقل می کند که علی(ع) و عباس بر پیامبر وارد شدند و پرسیدند که: آیا کسی را جانشین و خلیفه بعد از خود قرار می دهی؟ پیامبر فرمود:نه.
جواب:
روایت مذکور از جمله میراث شیعی محسوب نمی شود بلکه سید مرتضی این روایت را که قاضی عبدالجبار در ردِّ نظریه امامت بدان استناد می کند, نقل کرده و سپس پاسخ آن را بیان می کند.
۲ هنگامی که ابن عباس و ابوسفیان به امام علی(ع) پیش نهاد بیعت و یاری می دهند امام(ع) امتناع می فرماید, از موضع گیری امام(ع) در می یابیم که نصی بر جانشینی وی نبوده است والا حضرت امتناع نمی فرمود.
جواب:
انگیزه آن دو در طرح بیعت و یاری امام(ع) بر اساس معیارهای قومی و قبیله ای بود, نه ناظر به نص وارده از پیامبر, علاوه بر این که بیعت در صورتی تحقق می یافت که از سوی بزرگان مهاجر و انصار که شاهد تصریح پیامبر بودند, انجام گیرد آن هم در حضور عموم مردم.
۳ با این که امام علی(ع) به احقیت و اولویت (افضلیت) خود در مسئله باور داشت ولی از نظر خویش عدول نمود و با ابوبکر بیعت کرد.
جواب:
امام(ع) در سخنان خود تصریح نمود که مسئله خلافت و حکومت حقی است منحصر به وی و مسئله صرفاً محدود به برتر بودن وی نسبت به دیگران نبوده است.
۴ سید مرتضی بر این باور است که حدیثِ غدیر, نص پوشیده و پنهانی است و به طور صریح و آشکار دلالتی بر خلافت ندارد.
جواب:
چنین نسبتی به سید مرتضی صحیح نیست, چون وی صریحاً اظهار می دارد که در دلالت حدیث غدیر هیچ گونه شک و شبهه ای وجود ندارد.
۵ اگر حدیث غدیر صریحاً بر تعیین امام علی(ع) دلالت می نمود, قطعاً امام(ع) در مواجهه با اصحاب شورا به چنین دلالتی استشهاد می نمود.
جواب:
اولاً: امام با اجبار و اکراه در شورا حضور یافت و ثانیاً: بنا به نقل اهل سنت هم در شورا و هم در ایام خلافت خود بارها به حدیث غدیر استناد فرمود.
۶ درک و دریافت صحابه از حدیث غدیر و روایاتی مانند آن وصایت و جانشینی پیامبر نبود.
جواب:
درست بر عکس چون اصحاب از مدلول این گونه روایات وصایت و جانشینی به خوبی آگاه بودند ۲۵ سال از نشر و اشاعه آن ممانعت کردند.
۷ در روایتی آمده است که علی(ع) فرمود ما بر پیامبر وارد شدیم و پرسیدیم آیا کسی را به جانشینی خود معین نمی فرمایی؟ فرمود: نه می ترسم تفرقه و اختلاف بر شما حاکم شود و وصیت امام علی به فرزندش حسن(ع) ناظر به مسائل اخلاقی و معنوی است نه جانشینی و خلافت.
جواب:
روایت مذکور از جمله میراث شیعی محسوب نمی شود و سید مرتضی ضمن پاسخ به آن گفته است که علی(ع) فرزندش حسن(ع) را وصیت نمود و با اشاره به وی, او را به جانشینی خود تعیین فرمود.
۸ اگر خلافت مستند به نص الهی و ابلاغ پیامبر بود, جایز نبود امام حسن(ع) تحت هیچ شرایطی از آن عدول نماید.
جواب:
منصب امامت الهی مشتمل بر دو رکن است اول: قول و فعل و تقریر امام(ع) حجت است و آنان شاهد بر مردمند چه حاکم باشند چه نباشند, دوم: حاکمیت حق اختصاصی آنان است و مردم باید با آنان بیعت نمایند و صلح امام حسن(ع) ناظر به رکن دوّم بود آن هم به علت شرایط خاص و چنین صلحی به حکومت معاویه مشروعیت نمی بخشد.
۹ در مکاتبات مردم کوفه به امام حسین(ع) و پاسخ امام(ع) به آنان هیچ اشاره ای به نظریه نص نشده است.
جواب:
طبری در تاریخ خود نامه امام(ع) را به مردم کوفه نقل نموده که صریحاً به نظریه نص اشاره دارد.
۱۰ امام حسین(ع) به تنها فرزندش امام سجاد(ع) وصیتی ننمود بلکه به خواهر خود زینب وصیت کرد.
جواب. از روایات اهل بیت(ع) استفاده می شود که امام سجاد(ع) با وصیت پدرش و هم چنین پیامبر جانشین و وارث پدر است.
۱۱ ائمه(ع) بر این اعتقاد بودند که مردم در انتخاب زمام داران خود آزادند و هر گونه حاکمیت مبتنی بر استیلا و غلبه را محکوم می نمودند.
جواب:
ائمه(ع) به همان مبدأ قرآنی معتقد بودند که تصریح می کند حکومت به ترتیب از آن پیامبر, اوصیای پیامبر و فقهای عادل است.
۱۲ طبق نقل نوبختی برخی شیعیانِ اوایل بر این باور بودند که علی(ع) از هر جهت بر ابوبکر اولویت دارد ولی با این حال اجازه داد دیگران بر این منصب دست یابند و علی(ع) با آنان بیعت نمود.
جواب:
این عقیده برخی از زیدیه است و در مقابل شیعیان دیگری در همان زمان به امامت منصوص باور داشتند.
۱۳ نخستین مورخان شیعه نقل می کنند که عبداللّه بن سبا اولین کسی بود که به مناقشات عقیدتی شیعه دامن زد و این عمل او از سوی امام علی(ع) محکوم گردید.
جواب:
چنین گزارش هایی فقط توسط اشعری نقل شده که وی نیز از غیر شیعه نقل نموده است.
۱۴ حقیقی یا افسانه ای بودن شخصیت عبداللّه بن سبا تغییری در مسئله نمی دهد.
جواب: اگر چنان چه افسانه ای بودن شخصیت وی اثبات گردد بسیاری از مسائل و تحلیل های تاریخی که مستند به وجود وی می باشد دگرگون می گردد.
۱۵ اگر نظریه نص ثابت گردد احتیاجی به بیعت مردم با علی(ع) نبود.
جواب:
نقش نص, تثبیتِ حق شرعی است و نقش بیعت فراهم نمودن زمینه حاکمیت سیاسی.
روح خدا یا باد
کليسای ايران از قرن اول تا پنجم
تصویر پیامبران در قرآن و کتاب مقدس
مسیح من ، مسیح تو
دوست مسیحی من ،به چه قیمتی؟
منع طلاق ، لزوم چندهمسری و منع ازدواج مجدد در کتاب مقدس
صحف ابراهیم در قرآن ، مکاشفه ابراهیم ومکاشفه یوحنا 
شیر זָקָן
نوگرایی اسلامی و مسیحیت؛ مطالعه انتقادی آثار محمد رشید رضا(معرفی کتاب)
تاملی در چالش انگیزترین آیه کتاب مقدس(اول سموئیل 13 : 1)- قسمت اول